„Cudze rzeczy” Grzegorza
Dębowskiego zdobyły Warsaw Grand Prix – główną nagrodę 42. Warszawskiego
Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Wśród laureatów znaleźli się również Cai
Chengjie, nagrodzony za reżyserię „Kwartetu z Suzhou”, oraz Maria Dębska,
uhonorowana Nagrodą Specjalną Jury za rolę w filmie „Przez ścianę”. Nagrodę Publiczności
otrzymała „Josephine” Beth de Araújo.
Konkurs Międzynarodowy: Warsaw Grand Prix dla „Cudzych rzeczy”
Warsaw Grand Prix w wysokości 120 000 zł, ufundowane przez Prezydenta m.st. Warszawy, otrzymał Grzegorz Dębowski za film „Cudze rzeczy”.
W uzasadnieniu jury podkreśliło:
„Za precyzyjny i subtelny sposób opowiadania historii, wybitne kreacje aktorskie oraz złożony, pozbawiony oceniania portret niejednoznacznej i wymykającej się prostym definicjom kobiety. Bohaterki, która przechodzi wewnętrzną przemianę, stopniowo przyjmując tożsamość i życie obcej osoby, a dzięki temu odkrywa możliwość odnalezienia własnej drogi”.
Nagrodę za najlepszą reżyserię oraz 10 000 zł otrzymał Cai Chengjie za film „Kwartet z Suzhou” („Suzhou Quartet”).
„Za oryginalną i ambitną koncepcję artystyczną, zrealizowaną dzięki niezwykłym zdjęciom oraz odważnym eksperymentom z formą narracji. Reżyser pozwala czterem historiom rozgrywać się jednocześnie, tworząc między nimi zaskakujące powiązania. W ten sposób powstaje fascynująca wizualnie, wielowymiarowa refleksja nad życiem i śmiercią” – uzasadniło jury.
Nagrodę Specjalną Jury, której towarzyszy 5 000 zł, przyznano Marii Dębskiej za rolę w filmie „Przez ścianę” w reżyserii Macieja Sobieszczańskiego.
Aktorkę wyróżniono:
„Za niezwykle precyzyjną i pełną emocjonalnej prawdy kreację aktorską. Za stworzenie złożonej postaci z ogromną wrażliwością, niezwykłym wyczuciem i powściągliwością. Za rolę, która pozostaje w pamięci widzów na długo po zakończeniu seansu”.
Wyróżnienie otrzymał film „Cholerni faceci” („Bloody Men”) w reżyserii Jensa Sjögrena.
Jury doceniło:
„Film, który w niezwykle autentyczny sposób ukazuje chaos wywołany przemocą domową oraz trudności, z jakimi mierzą się dzieci dorastające pod opieką samotnego rodzica, zmagającego się z własnymi problemami i podejmującego decyzje, które niejednokrotnie zagrażają bezpieczeństwu całej rodziny. To opowieść o dojrzewaniu, odkrywaniu własnej seksualności i próbach odnalezienia się w niestabilnej rzeczywistości, w której dzieci muszą mierzyć się z konsekwencjami wyborów dorosłych”.
Konkurs 1–2: zwycięstwo „Agii”
Główną nagrodę Konkursu 1–2, przeznaczonego dla pierwszych i drugich pełnometrażowych filmów fabularnych, zdobyła „Agia” w reżyserii Lorina Tereziego. Reżyser otrzymał 10 000 zł.
W uzasadnieniu jury wskazało:
„Rzadko się spotyka, by pełnometrażowy debiut fabularny był filmem tak kompletnym. Budową przypomina grecką tragedię, dając nam dostęp do świata, który zanika. Subtelna historia buntowniczki, która sprzeciwia się patriarchalnej tradycji i światu, w którym honor rodziny stawia się ponad życie. Agia chce żyć po swojemu i sama o sobie decydować”.
Wyróżnienie przyznano filmowi „Wszystko, co jest z tobą nie tak” w reżyserii Uršy Menart.
„Za chwytający za serce portret młodej kobiety, która z całych sił próbuje nawiązać głęboką więź z drugim człowiekiem w świecie przepełnionym emocjonalnym wycofaniem, białymi kłamstwami i niewiernymi niemieckimi chłopakami” – uzasadniło jury.
Konkurs Filmów Dokumentalnych: nagroda dla „Tymczasem w Namibii”
Za najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny uznano „Tymczasem w Namibii” („Meanwhile in Namibia”) w reżyserii Jonasa Spriestersbacha. Nagrodzie towarzyszy 5 000 zł.
Jury wyjaśniło:
„Dla nas film dokumentalny to przede wszystkim film – język wizualny. Dlatego postanowiliśmy nagrodzić dokument, który ufa sile obrazów bardziej niż słowom. Reżyser potrafi kadrować rzeczywistość z wyjątkową precyzją, pozwalając obrazom powoli odsłaniać niepokojące i absurdalne sprzeczności ludzkiego zachowania. Film ukazuje moralną złożoność bez narzucania jednoznacznych ocen, pozostawiając widzom przestrzeń do samodzielnego odczytania znaczeń”.
Wyróżnienie otrzymał film „Jak każdy śmiertelnik” w reżyserii Maríi Moliny Peiró.
„Chcielibyśmy przyznać wyróżnienie specjalne filmowi, który zrobił na nas wrażenie zarówno pod względem wizualnym, jak i tematycznym. Wyrazista kompozycja i złożoność filmu świadczą o oryginalnej wizji, a montaż splata rozległą sieć pytań w niezwykłą opowieść” – podkreślono w uzasadnieniu.
Konkurs Filmów Krótkometrażowych: podwójny sukces „Meteorytu”
„Meteoryt” w reżyserii Elisabeth Werchosin zdobył dwie nagrody: Short Grand Prix w wysokości 2 000 zł oraz nagrodę dla najlepszego aktorskiego filmu krótkometrażowego w wysokości 1 000 zł.
Obu nagrodom towarzyszyło wspólne uzasadnienie:
„Z niezwykłą prostotą i ciepłem film przypomina nam, że bliskość nie jest luksusem, lecz koniecznością, a najbardziej sobą jesteśmy wtedy, gdy wspólnie stawiamy czoła temu, co niezwykłe. W czasach, które często wydają się naznaczone podziałami, film oferuje coś rzadkiego: cichą, pełną życzliwości wiarę w ludzi. Jesteśmy wdzięczni twórcom za podzielenie się z nami tym pięknem i za przypomnienie, jak ważna jest wspólnota”.
Nagrodę dla najlepszego animowanego filmu krótkometrażowego, której towarzyszy 1 000 zł, otrzymał Dylan Glynn za „Knowing Gaze”.
Jury wskazało:
„Film wyróżnił się wyjątkową wizją artystyczną oraz niezwykłą złożonością zastosowanych technik animacji. Z rzadko spotykanym wyczuciem łączy sarkastyczny humor z wrażliwością, kierując swoje spojrzenie ku własnej społeczności. W centrum opowieści znajdują się subtelność i napięcia towarzyszące tożsamości. Film oferuje intymną, a zarazem odświeżająco samoświadomą perspektywę, która niezmiennie przykuwała naszą uwagę”.
Za najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny uznano „A Letter to Home” w reżyserii Siny Aghazadeha. Nagroda wynosi 1 000 zł.
W uzasadnieniu napisano:
„Z niezwykłą intymnością i subtelną wrażliwością na szczegóły film przekształca zwykły list w poruszającą refleksję nad oddaleniem, poczuciem przynależności i tym, co sprawia, że dane miejsce nazywamy domem. Płynnie przechodząc między rzeczywistością a wyobraźnią, ukazuje niewidzialny ciężar wygnania oraz to, jak miejsce może wciąż żyć w nas na długo po tym, gdy je opuścimy.
Film głęboko nas poruszył swoją wrażliwością, powściągliwością i niezwykle ludzkim spojrzeniem na nieobecność oraz poczucie przynależności. Przypomniał nam również, że czasami to właśnie słowa mogą okazać się najkrótszą drogą do domu”.
Nagroda Jury Ekumenicznego dla „Dziecka”
Nagrodę Jury Ekumenicznego otrzymał film „Dziecko” („The Child”) w reżyserii Lindy Olte.
Jury uzasadniło swój wybór:
„Filmowi, który porusza jedną z najbardziej delikatnych kwestii związanych z ludzkim doświadczeniem we współczesnym społeczeństwie. Posiadanie dziecka i założenie rodziny to pragnienie wielu osób. Gdy parze nie udaje się realizować tego marzenia, zatopiona zostaje w głębokim kryzysie i nieufności.
Nagrodzony film stawia ważne pytania etyczne o granice między możliwościami medycyny a ograniczeniami natury, między szczerym pragnieniem wielkiego dobra a desperacką obsesją na jego punkcie, wreszcie między pogodzeniem się z rzeczywistością a życiem w nieustającym poczuciu braku.
Za pomocą urzekających środków wyrazu, film w śmiały, a jednocześnie czuły sposób wydobywa złożone emocje bohaterów. Trudności, z którymi się zmagają, prowadzą ich do odnalezienia nowego sensu w życiu dającego spełnienie i nadzieję”.
Nagroda FIPRESCI dla „Przez ścianę”
Nagrodę FIPRESCI, przyznawaną przez międzynarodowe jury krytyków filmowych, zdobył film „Przez ścianę” w reżyserii Macieja Sobieszczańskiego.
W uzasadnieniu podkreślono:
„Oryginalna i niekonwencjonalna historia miłosna, rozgrywająca się za więziennymi murami w jednym z mrocznych okresów polskiej historii. Efektowne czarno-białe zdjęcia są zarówno sugestywne wizualnie, jak też współdecydują o wyrazistym stylu opowieści. Film niesie uniwersalne przesłanie o potrzebie nadziei i międzyludzkiej więzi, które jest zawsze aktualne”.
Nagroda NETPAC dla „mentora”
Nagrodę NETPAC otrzymał „mentor” w reżyserii Keisuke Yoshidy.
Jury wskazało:
„Za przedstawienie wagi prawdziwego przebaczenia. Za ukazanie jego potęgi w procesie naszego osobistego rozwoju”.
Nagroda Young FIPRESCI dla „Kochanka, nie wojownika”
Nagrodę Young FIPRESCI zdobył film „Kochanek, nie wojownik” („Lover, Not a Fighter”) w reżyserii Martiny Buchelovej.
W uzasadnieniu jury podkreśliło:
„Za odwagę w opowiadaniu o pokoleniowych zmaganiach nie tracąc przewrotnego spojrzenia na absurdy współczesności przy użyciu nowatorskiej formy, która nie boi się eksperymentu oraz za empatyczne aktorskie portrety”.
Nagroda PISF dla filmu „Josephine”
„Josephine” w reżyserii Beth de Araújo otrzymała Nagrodę Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w sekcji Konfrontacje, przyznawaną filmowi najwyżej ocenionemu przez festiwalową publiczność.
Nagroda wynosi 40 000 zł i przeznaczona jest dla polskiego dystrybutora zwycięskiego filmu na wsparcie jego dystrybucji kinowej.
Nagrody pozaregulaminowe
Nagroda ORLEN dla filmu Angeliki Cygal
Nagrodę ORLEN w sekcji „Najlepsze Polskie Filmy Krótkometrażowe” 42. Warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego przyznano filmowi „Zza szyby podglądam, jak umiera sarna, młoda” w reżyserii Angeliki Cygal.
Film nagrodzono:
„Za niezwykłą wrażliwość, oryginalny język filmowy, zawieszony między poetycką narracją fabularną a dokumentalnym spojrzeniem, magnetyzującą obecność ekranową głównej aktorki oraz odwagę podążania własną drogą”.
Nagroda Szkoły Filmowej Speakers’ Avenue
Nagrodę Szkoły Filmowej Speakers’ Avenue otrzymał film „The Death of a Bird” w reżyserii Felipe Sáncheza Garcíi.
Nagrodą dla twórcy filmu jest udział w Cinematography Intensive Workshop – sześciodniowym, intensywnym kursie operatorskim prowadzonym w języku angielskim, o wartości około 10 000 zł.
Program skierowany jest do filmowców z całego świata i prowadzony przez doświadczonych twórców kina. W poprzednich edycjach wśród prowadzących znaleźli się m.in. Łukasz Żal i Bartek Konopka, a udział w nadchodzącej edycji potwierdził Michał Marczak. Laureata spośród twórców filmów prezentowanych w międzynarodowym Konkursie Filmów Krótkometrażowych wybrała komisja powołana przez fundatorów nagrody.
Nagroda KIPA za Najlepszy Debiut Producencki
Nagrodę główną Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych (KIPA) w wysokości 50 000 zł otrzymała Dagmara Piasecka za produkcję filmu „Skrzat. Nowy początek”.
Wyróżnienie w wysokości 10 000 zł przyznano Karolinie Śmigiel i Jarosławowi Wszędybyłowi za produkcję filmu „Listy z Wilczej”. [informacja prasowa]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz