Spędziłem na festiwalu Nowe Horyzonty
kilka dni, zobaczyłem kilkadziesiąt filmów, kilka to pozycje bardzo udane, ale
jedna z nich wybija się zdecydowanie na mojej liście. Wśród obejrzanych filmów
są te docenione Złotą Palmą, Złotym Niedźwiedziem i główną nagrodą na Sundance.
Na chwilę przed premierą zawsze
mam takie obawy, czy reżyser którego twórczość cenię i praktycznie nigdy mnie
nie zawiódł i tym razem dostarczy wielki film. Christopher Nolan, jak rzadko
który dziś twórca, nie idzie na łatwiznę, rzuca wyzwania widzom, ale daje w
zamian prawdziwie filmowe i kinowe doznania. „Odyseja” potwierdza jego mocną
pozycję i dowodzi, że człowiek rozumiejący kino wielkiego ekranu, kochający je
i szanujący widzów, może odważnie sięgać po projekty bardzo ryzykowne.
„Dzień objawienia” to udany
przykład dużego filmowego przedsięwzięcia z Hollywood. Opowieść nie jest
sequelem, remake’em czy wersją komiksu, a to już dużo. Co z tego, skoro nie ma
tutaj przesadnej świeżości, a sporo rozwiązań fabularnych zawodzi. Powrót Stevena
Spielberga do opowieści o spotkaniu człowieka z obcą cywilizacją jest dla mnie
pewnego rodzaju rozczarowaniem, ale na film wybiorę się ponownie, bo to się po
prostu świetnie oglądało. Oto opinia, w której staram się unikać spoilerów.
Film dokumentalny Rafała
Skalskiego zatytułowany „Nurt” to filmowe złoto, zrealizowane z prawdziwą
hollywoodzką werwą. W bardzo fajnej i przystępnej formule przypomniano wyczyn,
o którym historia zapomniała. To taki rodzaj dokumentalnej opowieści, która
mogłaby podbić międzynarodowy świat kina dokumentalnego i śmiało liczyłaby się
w rywalizacji o Oscara.
Na kilkadziesiąt godzin przed wręczeniem
Oscarów przedstawiam moje spekulacje dotyczące tegorocznych faworytów. I jak co
roku, pomiędzy „kto dostanie”, a „kto powinien” przytrafia się spor rozbieżności.
Kolejne podsumowanie 2025 roku
poświęcone jest polskim produkcjom. I tutaj na czele zestawienia dokumentalne „Pociągi”,
ale lista jest znacznie dłuższa i pokazuje spory przekrój rodzimych filmowych
osiągnięć w mijającym roku.
Podsumowania 2025 roku rozpoczynam
tradycyjnie od filmów dokumentalnych. Tych pełnometrażowych, oglądanych w
kinie, na festiwalach i w przestrzeni internetowej. Dokument cały czas stanowi
dla mnie najważniejszą część filmowych wypowiedzi. Zestawieniu tym przewodzi w
tym roku film Macieja Drygasa „Pociągi”.
W kinach IMAX w Polsce zaprezentowano
na pokazach przedpremierowych film „Dziki”. Zwiastun wyglądał obiecująco, jak
wypada całość? I dlaczego Sebastian Fabijański zdemonizował/zdominował ten film?
„Hamnet” to nie jest najlepszy
film w historii, jak chce producent, ale na pewno film wybitny, poruszający, a
przez sposób opowiadania, także niezwykły i mocno wciskający w kinowy fotel.
Poza ekranem kinowym takie filmy nie będą działać.
Dziś Martin Scorsese kończy 83 lata,
jest to więc dobra okazja aby wspomnieć o najlepszym serialowo-filmowym
doświadczeniu z jego udziałem. Od jakiegoś czasu jestem bowiem pod wielkim
wrażeniem serialu „Pan Scorsese”, który zrealizowała Rebbeca Miller, a który
jest już w Polsce dostępny. Dla kinofilów i wielbicieli Scorsese jest to seans
obowiązkowy, ale dla mnie to coś więcej. W serialu zobaczyłem bowiem przede
wszystkim... człowieka.
Netflix w Szczecinie zorganizował
światową premierę serialu „Heweliusz”. Przedsięwzięcie przygotowane zostało
perfekcyjnie, kilkaset osób obejrzało dwa pierwsze odcinki na wielkim kinowym
ekranie i w kinowej jakości, ale pozostałe doświadczenie dostępne będzie już
tylko w domowym zaciszu mniejszych odbiorników. Premiera w Szczecinie
rozbudziła apetyt na więcej, bo pokazała tę produkcję z jak najlepszej strony,
z całą jej siłą i klasą. Jeśli wszystkie pięć odcinków utrzymają ten poziom, to
serial wejdzie do czołówki najważniejszych małoekranowych produkcji ostatnich
lat, a może i dekad.
Dobiega końca 50. Festiwal
Polskich Filmów Fabularnych, najważniejsze wydarzenie poświęcone polskiej
kinematografii. Kilkadziesiąt filmów, dziesiątki spotkań, setki (tysiące?)
gości. Co zostanie po tym wydarzeniu?
Na festiwalu Nowe Horyzonty
prezentowane są nie tylko trudne i bardzo mocne filmowe produkcje. Swój blok ma
tutaj też Netflix. Trafiłem na spotkanie poświęcone serialowi „Heweliusz”, bo
to temat w moim Szczecinie bardzo ważny. Zaprezentowano kilka scen, w tym katastrofę
promu, efekty specjalne wgniotły mnie w fotel. Premiera serialu w listopadzie.
Sporo dzieje się na tegorocznych Nowych Horyzontach i zdecydowanie sporo jeszcze przede mną. Minął weekend i postanowiłem podsumować ten pierwszy czas na festiwalu. Można mówić o gustach i wrażliwości, ale przecież film po prostu musi... poruszyć, szczególnie właśnie na tym festiwalu. Arcydzieł brak, ale dobrego kina na festiwalu we Wrocławiu nie brakuje. Na czele mojej listy "Nowa fala".
Joon-ho Bong zaliczył poważną wpadkę.
Jego „Mickey 17” to niespełnione, choć odważne, filmowe przedsięwzięcie z
gatunku SF. Mając ponad 100 mln dolarów budżetu, wykreowano interesujący świat
i jego otoczenie, ale nie wykreowano emocjonującej opowieści. Ten film nudzi,
zamiast wciągać i fascynować.
Oscarowe zawirowania związane z „Emilią Perez” są dziś podstawą wielu analiz.
W mojej ocenie to najlepszy film 2024 roku, ale w tym całym zamieszaniu, już nie
chodzi o kino. Jacques Audiard z walki o Oscara wyszedł poturbowany, jego film
na tym stracił, wielu widzów zapewne nie chciał go oglądać w kinach, bo
nasłuchało się wielu krążących niepochlebnych opinii. Obserwowałem to z
pierwszego rzędu, bo pracuję w kinach. „Emilia Perez” zasłużyła na wszystkie
Oscary tego świata, a przegrana z „I’m Still Here” to jakiś żart...
Spora jest różnica pomiędzy
określeniami „kto wygra”, a „kto powinien wygrać”. Szczególnie w tym sezonie
Oscarowym, bo przebieg wszystkich najważniejszych podsumowań roku czasami zaskakiwał,
a czasami rozczarowywał. Do tego doszły sytuacje około filmowe i społecznie wpływające na ocenę dzieła, które nic nie miały wspólnego z wyborem i
jakością filmów. I dlatego finał tegorocznych Oscarów zapowiada się tak bardzo
ciekawie.
To śmierć szczególnie bolesna. Moje zainteresowanie poważnym kinem rozwijało się wraz z jego twórczością. David Lynch pozostawił po sobie kilka wybitnych filmów i chyba najlepszy serial w historii.
Oto moja coroczna lista najlepszych filmów premierowo obejrzanych podczas 12 miesięcy 2024 roku. Są na niej tylko pełnometrażowe filmy, prezentowane w kinach, na festiwalach, debiutujące na VOD czy w streamingu. Film fabularne, dokumentalne, animowane na jednej liście. Najlepszy film roku to w mojej ocenie „Emilia Perez”, która wyprzedziła „The Brutalist” i „Kneecap”. To był znakomity rok filmowy, szczególnie w kinie i na festiwalach. Wiele z tych filmów dopiero wejdzie oficjalnie do polskich kin.
Na festiwalu Camerimage odbyła się światowa premiera filmu „Rust”, na planie którego zginęła autorka zdjęć filmowych Halyna Hutchins. To wydarzenie budziło emocje już od dawna. Polscy widzowie po raz pierwszy obejrzeli „September 5”, który jakoby zabiegać będzie o Oscary. Oba seanse okazały się doświadczeniami lekko rozczarowującymi.
