Zmarł Dean Tavoularis, legenda kina

W wieku 93 lat zmarł Dean Tavoularis, zdobywca Oscara za scenografię do filmu "Ojciec chrzestny II". Jeden z najwybitniejszych twórców w swoim zawodzie i legenda kina.

Swoją karierę w showbiznesie zaczynał w studiu Disney, pracując jako pomocnik przy takich filmach, jak „Zakochany kundel”, czy twórca storyboardów przy filmach „20 000 mil podmorskiej żeglugi”, „Pollyanna” i „Nie wierzcie bliźniętom”. Tavoularis był niewymienionym w czołówce asystentem kierownika artystycznego przy filmach Roberta Mulligana „Inside Daisy Clover” i Stanleya Kramera „Statek szaleńców” z 1965 r., ale swoją pierwszą ekranową sławę zdobył jako kierownik artystyczny przy filmie Artura Penna „Bonnie i Clyde” (1967).

W roli głównego scenografa Tavoularis zadebiutował w 1970 roku filmami „Zabriskie Point” Michelangelo Antonioniego i „Mały wielki człowiek” Artura Penna. Dwa lata później Tavoularis podjął współpracę z Francisem Fordem Coppolą przy filmie „Ojciec chrzestny”, który sensacyjnie nie został nominowany do Oscara za scenografię.

Z Coppolą Dean Tavoularis zrealizuje wiele późniejszych filmów, a za „Ojca chrzestnego II” Tavoularis zdobył Oscara. Inne ich wspólne prace to „Rozmowa”, „Czas apokalipsy”, „The Outsiders”, „Rumble Fish”, „Peggy Sue wyszła za mąż”, „Kamienne ogrody”, „Ojciec chrzestny III” czy „Tucker”. Tavoularis pracował też z Coppolą przy „Megalopolis”, ale projektował też dla Coppoli etykietę dla jego win.

Przy „Czasie apokalipsy” Tavoularis połączył siły z autorem zdjęć Vittorio Storaro, aby wspólnie opracować bardziej nastrojowy klimat filmu. Do dziś ich praca budzi wielki podziw. Szczególnie istotna była współpraca Tavoularisa z Coppolą przy filmie „One from the Heart”, który sprowadził na reżysera duże kłopoty finansowe, bo kosztowna produkcja okazała się klapą. Tavoularis mówił po latach, że Hollywood wykluczyło go ze środowiska na dwa lata, uznając odpowiedzialnego za wzrost budżetu i w konsekwencji porażkę filmu.

Filmografia Deana Tavoularisa jest imponująca, pracował on nad scenografiami do tak znaczących produkcji, jak m.in. „Hammett”, "Senator Bulworth", "Dziewiąte wrota" (z Romanem Polańskim), „Wschodzące słońce”, „CQ”, „Angel Eyes” i po raz ostatni, po dziesięcioletniej przerwie, ponownie z Polańskim przy filmie „Rzeź”. W czasie przerwy Tavoularis skupił się na swojej karierze malarskiej.

Nominacje do Oscarów zdobył też za prace przy filmach „The Brink's Job” (1979), „Czas apokalipsy” (1980), „Tucker” (1989) i „Ojciec chrzestny III” (1991).

Tavoularis poznał swoją żonę, aktorkę Aurore Clement, na planie filmu „Czas apokalipsy”. Sceny z jej udziałem, w których wcielała się w francuską wdowę na podupadającej plantacji, zostały pominięte w oryginalnej wersji kinowej, ale przywrócone w filmie Coppoli „Czas Apokalipsy: Powrót” w 2001 roku.